Başucu

Aklıma düş istiyorum sıradan bir sonbahar akşamında. Belki biraz bugün gibi, belki de biraz kırlangıçların göçlerini izlediğimiz bir eylül batışında. Çünkü bazen soğuk havaları da seviyor insan. Bazen sırf konuşacak bir şeyi olsun diye, kardeşinin adını soruyor karşısındakinin.

Ben de, sanırım diğer herkes gibi, bilmek istiyorum merak ettiklerimi. İnsan durup dururken soramıyor lakin ‘Hatırlıyor musun kuğulu parkta buluştuğumuz günü?’ diye. Tek bilmek istediği ‘evet’ iken soramıyor çünkü bir cevabı yok ‘Neden sordun?’ların.

Aklına düşeyim istiyorum bir gün sen, yağmurun oluşturduğu küçük su birikintilerinden kaçarken. Çünkü bazen birikmişliklerini de seviyor insan. Büyümek değil bu. O çok ayrı bir zaman dilinin getirisi. Birikmişlikler, kırlangıçlar gibi, elbet geri geliyorlar ısınınca topraklar.

Ben soğuk havalar gibi seviyorum yaşanmaşlıklarımı. Hiçbir şey için toplamadım yüreğimi, geçmişi unutmamak için topladığım kadar. Karşılık beklemek değil bu; gücenmem eğer unutulursa başka başka insanların aklına düşmelerim zamanla. Al eline o telefonu, her an saatine baktığın, sor arada kardeşimin adını.

Unutulmak korkusu bende bu aralar, gazeteden toplanan kuponlarla alınmış üç ciltlik bir başucu kitabı.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

“Başucu” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s