Yer-çekimi

Kendime bir an seçtim bugün ve dedim, ne zaman bırakmak istesem kendimi uzay boşluğuna, bu ana gideceğim. Bu anı, zihnimde yeniden yaratıp durmadan başa saracağım. Gerçeklikten kaçıyor olacağım, doğru; ama en azından yer çekimiyle savaşmayacağım.

Gün içinde hayat durağanlığıyla bile yorucu. Bilmiyorum siz ne kadar seviyorsunuz yaptığınız işleri ve yaptığınız işlerle sürdürmeye çalıştığınız hayatı? Sorunum çok ama aslında sorunum yok yaşamakla. Sadece his, sanki birilerinin elleri hep boğazımda.

Kendime bir an seçtim, dışarıda tipi ve arkada daha önceleri ne kadar güzel olduğunu fark etmediğim bir müzik. Elimde kahvem ve bir sigara yakmışım sabahın ilk ışıklarına karşı. Klişe ama bunlar hep yaşandı. Yaşadığımın kanıtı beş dakikadan kısaydı.

Ne zaman bırakmak istesem kendimi uzay boşluğuna, sanki ben gerçekten gidecekmişim de yer çekimi izin vermemiş gibisinden ucuz bir bahaneye yanaşıyorum. Yaşamaktan yana şikayetim çok ama sorunum yok.

Bazen biraz daha gamsız, biraz daha umarsız olabilmek adına anılara sığınıyorum.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s