Kapı

Yakınsarken gece yarısına, aklıma öncelerden okuduğum dizeler düştü. Neredeyse indirdim tüm kütüphaneyi bir şiirin tamamını bulabilmek için. Sanki her zaman değil ama tam da o anda beni anlatıyordu. Hani bulursam rahatlayacaktım sanki ve yine sanki konuşmam gereken biriymiş gibiydi o dizeler. “Anlıyorum seni” demek istedim, “tam olarak şimdi anlıyorum” hani.

Sayfanın neresinde olduğunu bile biliyordum. Ne altı çiziliydi o satırların ne de sayfanın ucunu kıvırmıştım, normalde yaptığım gibi.

Küçük İskender, Mayıs giremez kitabında. Buldum en sonunda. Bazı şairler zamansız kılıyor ve yine bazı hisleri.

“Üze üze ezersen eğer üzümü/ Dünya döner, döner şöyle omzunun üstünden geriye doğru bir bakar/ O zaman sırsa da bir daha hiçbir yerden çıkartamazsın yüzümü/ Yalnızsındır ayaklanıp kapına dayanan yalnızlığı içeri alacak kadar”

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s