Özne

Uzun zamandır yapmam gereken bir konuşmayı neden yapamadığıma dair uzun bir mesaj gönderdim az önce. Sahip olamadığım karakterden dolayı teknolojiyi suçlayacağım. Hem temiz, hem de kolay.

Rahatlarım ya da aklımdan çıkar sanmıştım. Üzüldüm resmen. Hiçbir edebi kalıba sığınamayacak kadar dümdüz söyleyebilmemden belli sanırım zaten. Affettiğini söyleyebilen herkes affetmiş midir gerçekten?

Yerine koyamadığın, yerini dolduramadığın her şeyi yasa boğma telaşın neden? Şimdi ben desem ki sana, “Seni yargılamamam lazım ama yargılıyorum”, ne kadar zarar verir bu aramızdaki -her neyse artık- olguya? Yine de görür müydün, ne kadar çok çabaladığımı ve kaç kelimeyi kendime sakladığımı, daha fazla kırmamak adına? Bak, ne yaparsan yap değişmeyecek şeyler var. Ne dersen de, hangi yola saparsan sap, çağırdığında zamanı durdurup yanına gelebilecek biri var burada. Sadece saklayamıyorum bazı hislerimi, büyük, çok büyük geliyor ruhuma.

Gerçekten anlıyor musun beni, yoksa yine benim kolaya kaçmalarımdan biri mi anlayışına sığınmam? Bekle desen beklerdim. Bırak gel desen gelirdim. Olmadı. Şimdilerde yakan top oynuyor cümlelerimiz, kalpler kırılmasın diye gizlediğimiz öznelerle.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s