7

Bazen bir treni kaçırıyorsun da sonrakini beklemeye başlıyorsun ya istasyonda, tam bu sırada düşünüyorsun işte başka neleri kaçırdığını hayatta, evinden yalnızca bir dakika geç çıktığında.

Bazense çok içerlerden kırılırız da anlamamız zaman alır hani. Bilmiyorum bir çeşit koruma mekanizması mı bu, ertelemek bir takım duyguları sanki alarmı saat sabahın yedisinde erteliyormuşuz gibi.

Şimdi bu ikisinin ve sabaha karşı sessizliklerinin mutlak karışımı hakim geceye. Kaçırdığım her şeyle yüzleşmeyi ertelemeyi tam mesaili görev bilmişim kendime.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s