Atlantis

Gururumla yüzleşmek istemiyorum. Her şey pamuk ipliğine bağlı çünkü. O kadar ki izlemekten kaçtığım filmler bile var. Sonra demek istemiyorum birinci dünya savaşının sudan sebepleri gibi, bir film beni bu noktaya getirdi, diye.

Bir an durup düşünsem, hemen ruh tamircimin sözleri aklıma geliyor. Düşüncelerimden yarattığım düşman sayısı, bilmiyorum kaç ülkenin ordularını doldurmaya yetiyor. Hem eve girmek istemiyorum artık, hem dışarda – soğukta beklemek istemiyorum. Evreni olduğunu gibi bırakmaya hazırlanıyorum sanki. Son bir tablo yapacağım en sevdiğim takım yıldızlarından, sonra ekvator ülkelerinden birinde kayıplara karışacağım.

Bir an durup durum değerlendirmesi yapmak istemiyorum. Katlanabileceklerimin bir limiti vardır illaki. Artık limitleri sonuna kadar kullanmak dahi istemiyorum. Keşke dünyaları tanımak insanların birbirlerine ayna tutmaları kadar kolay olsaydı. Gururumla yüzleşmek istemiyorum. Kaldırabileceklerimin bir limiti var. Her şeyi olduğu gibi ve olduğu kadarıyla bırakmaya hazırlanıyorum sanki. Şimdi bir sudan sebep daha yeterli, battığı yerden çıkarmak için Atlantis’i.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s