Yollar

Sözü dinlenmemiş bir güz gibi küsmüşüm sanırım. Telafuz edemediğim isimler, yerini bilmediğim bedenler, sapmaya çekindiğim sokaklar, yenik düştüğüm meraklar, gecenin pusu, yüreğin tozu, denizin tuzu… Birileri bir yerlerde en çok da kendine küs başladı bu sabaha.

Hayat benim ilerledikçe unuttuğum nankör bir dil gibi. Konuşabileceğimi düşünmek en büyük yanılgım şimdi. Geçse karşıma “ben seni çok sevmiştim” dese hani, kumrular intihar eder yeni tomurcuklanmaya başlamış dallarda. Bir ağrının saplanması değil. Bir varoluş sebebi değil. Bir gönül meselesi hiç değil. Dünyaları alt üst etmek şimdi bu: Budamak bahçedeki ağaçların hepsini, hem de ilkbaharda.

Yollar hani, uzak yakın. Hayat bu yüzden benim konuşamayacağım bir dil artık, biraz da. Geçse karşıma “ben seni çok sevdim” dese hani, kutuplar yer değiştirir-di, adını koyamadığımız bir zamanda. Bir gönül meselesi değil bu, toplumların sorunu. Ne zaman geçip adam gibi, bir aynanın karşısına özür dilemeyi denedin kendinden, veremediğin için hakkını yaşının ve yaşanmışlıklarının?

‘Huzur’ demiş Küçük İskender, ‘bir yakınının ölümüne tahammül edebilmekse eğer, idamın kaldırıldığı ülkelerde, tüm aşıklar mecburen intihar eder’.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s