Av-

Sakinleştirip uyuttuğumuz evcil hayvanlar gibi ruhlarımız şimdi. Rüyalarında, aslında olduklarını bildiği şeyleri düşlüyorlar. Avcı toplumların, son anda dünyaya ayak basan bir tufan yüzünden, av durumuna düşmesi gibi. Yakalamak ve kaçmak aynı şey aslında ama kimse üzerinde düşünmeden geri geri saymaya öğrenemez. Sayıları aynı, sıraları aynı oysaki.

Yaşadığı anı büyük ölçekler üzerinden düşünenlerin problemidir hayattan keyif alamamak, demiştin bana. Gecenin ortasında özgür bırakılmış bir ruhun savaş çığlığı yankılanmıştı ormanların üzerinden. Atlantik’te yüzerken suyun sıcaklığını, dalgaların büyüklüğünü düşünmemiştim. Bu okyanuslar, demiştim, dünyanın her yerinde birbiriyle bağlantılı ve ben noktasal bir varoluşum herhangi bir kıyıda şimdi. Varlığım yok sayılabilir. Görmezden gelirsen karıncayı, yuvasının girişinde hem de, bir ruh yırtılabilir.

Cesur olmalı senin gibi konuşanlar, diyorsun. Ben tek bir kelimenin anlamıyla bile geceler boyunca sevişiyorum. Yazıp yazıp siliyorum ve ruhum burada deliriyor. Ava çıkmak her delikanlının harcı değil ve zaten ruhum o gecelerde sakinleştiricilerle uyuyor.

Sonra bir zaman geliyor, gökyüzünde kanlı ay, yeryüzünde ucubeler sirki oynuyor. Görmemek için tüm bu yaşananları, ruhum bir çıkmaz sokağın karanlığında geri geri saymayı öğreniyor.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s