Kara

Konuya nereden başlayacağımızı bilememiştik hani. Bazı şeyler gerçekten çözümsüz. Bunu bilip de derdini yapamamak bilmiyorum hangi ermişin işi.

İnsan kendine gram üzülemiyor. İçinde büyüyen durmadan çaresizlik oluyor. Ağrı kesicilerle aynı baloya katılıp hiçbirinin kimseye aslında iyi gelmediğini fark etmek gibi. Üstelik bağımlılık yapar. Üstelik omuzlarında dünyanın yükünü taşırsın ama aslında dünya sadece iki yarım kürenin buluşma noktasıdır. Derdin derttir, dünya olduğu gibidir. Dönme, diyemezsin, ne kendi etrafında ne güneşin etrafında.

Yanlış zamanlarda yanlış masalları anlatmışlar bana. Ders çıkarmak için yaşım tutmuyor, bir daha okusam desem yayımdan kaldırmışlar. Bu mevsimde çiçek veren limon ağaçları var. Uçup giden aklımızın ardından çöllerde kurumuş yüreklerimiz var. Konuşsam yersiz olurum, söylesem caz yaparım. Susuyorum, kansız oluyorum. Ne güçlü görünebiliyorum artık, ne güçlü kalabiliyorum.

Yıldızları vurun benimle, ancak o uzaklar paklar artık bedenimi.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s