İYİ

Yalan olmasın, bu beynimin susturulmuş halini sevdim. O kadar susturulmuş ki neyi düşündüğümü bile hatırlayamıyorum ve umuyorum ki aptallaşmıyorumdur; çünkü dağ gibi işim var. Aptallaşıyorsam da önemli değil mi yoksa? Çünkü huzurlu olmak var ucunda.

Biri masamdaki bambulara su vermiş ve hiç delil bırakmamış etrafa. Bu benim iyi insan tanımım. Yaptığı iyilikten kredi amacı gütmeyen insan. Kendisine bir teşekkür bile olsa dokunmasını önemsemeden, benim ne düşüneceğimi önemsemeden, sadece bambuların yaşamasını isteyen insan. İyi insan.

Tatillerden sonra hayata geri dönmek çok garip bir his, aslında aynı hayatın içinde ama sanki başka bir gerçeklik. Bu beynimin susturulmuş halini gerçekten sevdim. Özgürlükmüş resmen çok düşünmemek, çok dert edememek! Yani dağ gibi iş var ama olsun kıvamına getirmek. Ne bileyim, hani hatların diğer uçları var. Meşguliyetler, ertelemeler var. Bazen, gökyüzünün sanırım kafamızı okşayan elleri var.

Şimdi ben bir dağa tırmanacağım, belki diğer tarafında teleferik vardır, mesela.

Bambular için teşekkürler iyi insan.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s