Gün

Günün kalbi yok sanıyorlar. Yanılıyorlar.

Her dalga başka birinin ahıdır şimdi vuran kıyılara. Dökülmüş yapraklar biriktirir denizler ve dökülmüş insanlar, en çok kanatan anılarıyla beraber. Her batık geminin bir hazine sandığı vardır, bunları sakladığı. Ahtapotların kalbi yok sanıyorlar. Yanılıyorlar. Taşıyamayacağı bir yükü, derin suların çatlaklarından içeri bırakıyorlar.

Her çekirge sürüsü, bir balina rüyasıdır şimdi mevsimlik hasatların önünde. Düşün ki dünyanın dörtte üçüne sahipsin ama hayalin hiç çıkamayacağın karaların üstünde. Vazgeçer misin? Yoksa, vurur muydun kıyılara gecenin tam üçünde?

Ne zaman ki keşfedilmemiş bir batığın hazine sandığı çıkarılsa denizlerden, başka bir denizci kaybolur kopan fırtına yüzünden. Sular da böyle ağlar, böyle kanar derinden. Günün kalbi yok sanıyorlar. Yanılıyorlar. Beklemek bir deniz feneri gibi, gece ve gündüz, gündüz ve gece, ve üstelik de yüreği ağzında dönüp duran ışığıyla çepeçevre, bilmem kimin ahıdır ve hangi sandıkta saklıdır.

Günün kalbi, yine o deniz fenerinin fırtınalı bir gecenin ortasında dalgalara söylediği şarkıdır.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s