AĞIR UYKUSUZLUK HALİ

Yine gece, yine zihnim okyanuslara dalıp bir bir çıkarıyor batık gemilerin enkazlarını.

Dakikanın 01:23’ten 24’e döndüğü zamanlar ve tüm bu sayılar. Uzundu anlatacaklarım. Sanki bir kırlangıcın kalbi, batan güneşe kırılmış gibi, böyle sahiplenmiştim yaşamayı. Bazen çay demlemek için aynı suyu unutup tekrar tekrar kaynatmak gibi oysa hayat. Hani bu sayılar birbiri ardına ve batan güneş, her gün aynı güneş aslında. Dokunamadığım bir hatıranın isi.

Dokunamadığım bir anı şimdi, ağaçta kalmış uçurtmalar gibi.

Çocuk ol bana. Saatin 01:29’u göstermesi gibi somut. Öyle yakıştırdım gökyüzüne, dalıp da çıkardığım gemi enkazlarını. Bazense dokunabilmenin yarattığı kalp kırıklıklarını. Göç eden kuşların kalelerini koruyordum oysaki uçurtmalardan.

Öyle sahiplendim dedim ya yaşamayı, rüzgardan saydım getirdiğin kasırgayı.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s