BİRİKTİRDİĞİN SANCILAR

Uykumun aklını çeliyorsun. Sana takılıyor yıldızsız gecelerde.

Şu an belki de tam zamanı göçen kuşların sırtına atlayıp yola koyulmanın. Eğer tek başıma, başımı da alıp yanıma, bir yol tutturacak olsam kaybolurmuşum gibi geliyor. Yollar tehlikeli değil ama bazı şeyleri bilirsin, insanın uyanıkken bile aklını çeliyor.

Neden aklımızda hep bir yolun düşü? Oysaki kime sorsan, herkesin yamalı bir yeri vardır ruhunda, zamansız bir başına bırakılmaktan yana. Ben şimdi sana bir kavanoz çıkaracağım kilerden; hem de yıllardır boş, boynu bükük cam bir kavanoz, vicdanın erdem sayıldığı günlerden kalma. Çok yıpranmadığımız günlerden, bana onun içine üzgün bir anını sakla.

Uykumun kanına giriyorsun, yapma! Herkesin kavanozları var kilerinde, yarısı boş yarısı dolu ama saklı kalmış hep en derinlerde.

Yanında olamadığım günlerin hatrına, al o kavanozu, bana da biraz konuşamadığımız kırgınlıklarından sakla.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s