GÖREMEDİKLERİN…

Sanırım bazen gökyüzünün de canı yanıyor. Hani her renge farklı bir anlam yükleme çabasındayız ya, bazı şeyler o anlamlarla yorulup hayattan vazgeçiyor.

Mesela yine ne zırvalıyorum, kim bilir. Ben sana kendimi anlatamıyorum zaten. Hangi çaba yerli şimdi? Bak bazı kuşları da geceleri yuvalarında uyku tutmuyor. Yerin dolmuyor. Sonra gökyüzünün de canı yanıyor. Zamanı geçmiş bir masal kitabı, anıları tozlu: Sana seni anlatıyor.

Bak ben hala çok sıkılıyorum her şeyden. Kendimden en çok. Çocukken beni mutlu eden şeyleri hatırlamıyorum bile. Sanki yanlış bir ruh, yanlış bir bedende vuku bulmuş ve işin ironik yanı, hayat böyle de geçiyor.

Geçiyor da bir şeyler eksik hep. Bir hafıza kaybı bu. Ne bileyim, bir ışık tut, bir şarkı söyle, en sevdiğin anına dahil et beni. Bir yerlerde içelim iki kadeh, sen içmesen de olur hani. Hayat böyle de geçiyor.

Elimi öyle tut çünkü senin de canın yanıyor bazen, gökyüzünün de.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s