HERKESİN DAVASI

Bana, beni kırabileceğini düşünerek “Sen de herkes gibisin” demiştin. Herkes gibi olmadığım düşüncesini nereden edinmiştin? Birini diğerinden farklı kılan aslında kişinin gerçekten kendisi mi mesela? Yoksa kendimizce yarattığımız ve inandığımız illüzyonlar mı aklımızda?

Kırılınca kırmak isteyen yaban bir yanımız da yok değil. Sanki söyleyemediğimiz şey “Senin de beni üzdüğün kadar üzülmeni istiyorum” cümlesi ama bunun yerine birbirimizi herkese benzetiyoruz, sanki herkesi oluşturan her birimiz değilmişiz gibi. Şimdi kim çıkıp benim karşıma, beni metaforlara sığındığım için suçlayabilir ki? Oysaki ben de düpedüz “herkes gibi” yaşamaya çalışıyorum.

Evden çıkmıyorum diye, doğrusu bu diye, herkesin evden çıkmadığını da düşünüyorum sonra. Herkes birbirini sevdiğini söyleyebiliyor diye, sevginin ne olduğunu bilmeden büyük cümleler seçiyoruz, herkes gibi olarak bunda da. Bir herkesleşme çabası içindeyken, yani kısacası hayatı taklit ederek öğrenmeye çalışırken, karşıma çıkıp “Sen de herkes gibisin” diyorsun ya beni kıracağını düşünerek, cevap veremiyorum sonra.

Tüm bir dünya herkes-tir. Ben susuyorum ama alınıyor herkes sana.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s