KİŞİSEL ŞEYTANLAR

Herkes kendi kişisel şeytanlarıyla aynı şekilde başa çıkmıyor, çıkamıyor. Bazen uyduğumuz fikirler, yerden öylece bir yağmur sonrasında ve kendiliğinden bitmiyor.

Bu yorgunluklar uykuyla, ilaçla geçmiyor. Seviyoruz, seviliyoruz ve hatta sevişiyoruz. Ayrılıkları durdurmaya yetmiyor. Oysa hem Hansel’sin, hem Gratel ve şekerden yapılma evi bulmuşsun, cadısını da sepetleyip dışarıya koymuşsun. Hiçbir şey, dönemeyeceğin o izini kaybettiğin yolları aklından çıkarmana yardımcı olmuyor.

Bazen, en çok da olduramadığım zamanlarda sanırım, elim telefona gidiyor. Kime sorsam sonra, uyma şeytana, diyor. Yalnızlıkların ve ayrılıkların da üzerinden mevsimler geçiyor. En sevdiğin eski ilişkilerin, en umulmadık gecelerde telefonunda ışık oluyor.

Ve neden bizim aradığımız ama kesinlikle ihtiyacımız olmayan insanlara hep o anda ulaşılıyor?

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s