NASIL SEVERDİN GECEYİ?

Suda kayık yüzdürür gibi yüzdürüyormuşum meğer buhranlarımı içimde. İnsan sevdiğine belki açılabiliyor da bir nebze, haz etmediğinin yüzüne karşı diyemiyor, kardeşim ne gereksiz insansın, diye.

Hani konuşmuştuk ya, ben her bir başladığım işi nasıl da bitiremediğimi anlatmıştım. Bazı sohbetler de onun gibi işte, hep bir havada kalmışlıkları var. Ya zamanından önce yapılmışlar ya da hiç yapılmamalıymışlar gibi. İşin kötüsü, gelip içinizde ur yapıyorlar, kabuk bağlıyorlar. Geçer sanıyorsunuz; üstüne bir de demir atıyorlar.

Ben bir zamanlar ruhumun maceracı olduğuna da inanıyordum hani. Kendini kandırmanın böylesi! Her akşam aynı yoldan dönüyordum eve oysaki. Her ilişkide aynı garantinin peşindeydim.

Ve belki de bu yüzden sevdiğim kadar sevildiğimi hiç hissedemedim.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s