SIFIR (0) NOKTASI

Hiç karşısına geçip de bakmadım anılarımın. Hiç aklımdan geçeni öylesine ve öylece söylemedim. Kaldıramayacağım şakayı bile kaldırabiliyormuşum gibi yaptım. Olduğu gibi kalsın diye yaşayışlar, olmadığım biri gibi davrandım.

Çocuk çoluktuk hani. Ağaçlar tepelerinden mi uzar, kökünden mi? Çocukluğum nereden uzadı benim? Yıldızların bir duruşu var gökyüzünde, çok severim ve de. Annemin bana nispetidir, onları adımla kapatmak, mutlu olmak adına 4 kişilik aileyi koca bir yalanla yatıştırmak.

Karınca çiftlikleri gibi ömürlerimiz var şimdi. Aynı delikten, aynı yuvaya. Aynı yuvadan aynı cama tosluyoruz.

İşte tam olarak böyle bir günde geldi bu durağınlık bana. Herkes meşguldu, herkes koşuyordu bir yere. Bir elimde kim olduğum vardı, diğer elimde evin ödenmiş faturaları. Öyle şaşırmıştım ki aynı döngüde dönüp duran insanlara ve kendime, yanlışlıkla kim olduğumu çöpe atmış olmalıyım herhalde.

Arta kalan ödenmiş faturalarla- Yağmur yağıyordu o akşamüstü vardığımda eve.

Yazar: wherethehollowthingsare

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s