Acaba dağ şu an n’apıyor

Herhangi bir metafora başvurmadan yazsam, yazabilsem keşke. Ben seni neden unutamıyorum ve yine neden bundan dolayı kendime bu kadar kızgınım diye sorabilsem? Dümdüz hesap sorsam kendime, neden üzülmeyi bırakamadığıma dair her şeyi.

Ama yapamıyorum. Ya yalnız kaldım, ya yalnız bırakıldım. Yanlış anlıyorlar oysaki tavşan dağa küsmemiş; tavşan dağla konuşmamayı seçmiş. Aklında büyütmüş her şeyi, önemsemediğini söylemiş kendine çünkü önemsediği şeylerle başa çıkabilmenin tek yolu, kendini önemsemediğine inandırmakmış. Konu aslında ne tavşan ne dağmış.

Utanmasam kaybolduğumu ifade etmek için havaya kırmızı yardım fişekleri atacağım. Yardıma gelen kurda mı, çakala mı sarılayım? Önce, diyorum, metaforları hayatımdan çıkarayım; çünkü ne zaman seni düşünsem yüzmeye çalıştığım bir bataklıktayım. Evet kırıldım, evet üzgünüm ve daha çok da kızdım. Almamam gereken bir risktin ve hakkıyla elime yüzüme bulaştırdım.

Evet yorgunum, evet gecenin bu saatlerinde çok özlüyorum ve evet, ben bu hikayede kendini büyük davalara adamış tavşanı oynuyorum.

Yazar: uykusuzbalinalar

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s