Şimdi ve şu an

Hakkımda ne düşündüğünü bilmek istiyorum. Şimdi istiyorum bunu. İhtiyacım varken, duymak isterken ve hala önemserken.

Kendin hakkında bana ne kadar dürüsttün mesela? Ne kadarı bu evrenin senin için anlamlıydı? Beni ne kadar anlayabildin ya da? Ben kendimi, seninle daha iyi tanıyabildim mi, bunu ölçmek istiyorum. Sana bir şey ifade ettim mi, yoksa doldurmaya ihtiyacın olan bir boşluğun üzerine mi geldim? Dahası oraya iyi mi geldim?

Neden geldin? Neden gittin?

Benim üzerimde neyi denedin? İkimiz, birbirimize tanıdığımız tüm zamanı harcamışız gibi şimdi. Bir şeyler bitmemiş de olan bitenden kaçıyormuşuz gibi. Sanki hayatlarımız kesişmemiş de çarpışmış gibi. Bana ne olduğunu söyle orada. Bana mantığımıza uyan bir açıklama uydur. Sonbaharı, istersen, ilkbaharın renkleriyle doldur. Sessiz kalma, bir şeyler söyleyerek beni sustur.

Bana bir daha benimle konuşmak istemediğini söyle ya da. Havada bırakma. Yarım bırakma. Olduğu gibi bırakma. Başladığın gibi bitir. Sanki sahne benmişim, sen üstünde sergilemişsin gibi tek kişilik oyununu, her şeyi kendine pay et de bitir.

Hakkımda ne düşündün, bilmek istiyorum. Sesimi duymak istediğin günle başladığın gibi bitir. Belki boşa yaşıyoruz, belki bir boşluğa akıyoruz seninle birlikte. Bana senin için kim-ne-niye olduğumu söylemeden yok oluyorsun. Oysa ki gururunu çiğneyip aradığını bulamadığını söyleyebilmek de bir erdemdir.

Yazar: uykusuzbalinalar

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s