Suyun rengi

Yarım kalmış bir yazıyı okudum dün. İnsan devam edemiyor bazen, geçmişini yıkamaya. Hani bazen karar veremezsin ya suyun rengi mavi mi yeşil mi diye; kızgın olduğum zamanlardan kalma bir yazıyı okudum. Bana renkleri öğretme.

Enkaza dönene kadar inkar edersin ya aldığın yaraları, yaptığın yanlışları. Sonunda kendi kendine kalana kadar itersin ya insanları çevrenden. Kızgınsındır, her gün tutturamadığın uyku düzenine. Bana çıkma yalanlarla ve sahte motivasyonlarla yaşamayı öğretme. En çok haklı çıkmayı sevdiğin zamanlardaki gibi suyun rengi şimdi. Sen bulanık görüyorsun içini, bana bulutsuz bir gökyüzü gibi.

Aynı gece matinesine girdik seninle çünkü. Aynı dolunayda soyunduk, aynıydı yaptığımız hatalar. Farklı dersleri çıkardık. Bana dokunmayı öğretme şimdi. Sen dokunurken kanardım. Bu yüzden mumyalatıp da müzeye kaldırdığım ilk yaramdın. Kurumasın istedim, bu sonbahar. Ve kurumasın o yaşattığın, kendi yağmuruyla küs tayfunlar.

Öğretme bana affetmeyi. Senin süslü kelimelerin kadar benim mazim var.

Yazar: uykusuzbalinalar

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s