Uykusuz Masallar

Kendi adını kendin koymuşsun güya.

Hani güneş öyle de doğar böyle de. Hani bazı masallarda kötü karakterlere af çıkar mahkemelerden. Çocuklara hap gibi bir anafikirdir, affetmek üstüne, unutmak adına. Hani sabah kendi yapmadığın kahvenin kokusuna uyanırsın; yalnızlık üzerine bir derstir bu. Camlarını açar, kapılarını kapatırsın.

Karanlık gökyüzünde yıldızlar senin için gitti, diyorlarmış. Gururundan gitti diyen varmış, kimsenin karşısında duracak yüzü kalmadı diyen varmış. Dürüst olmak kaç ölçü insanlık gerektiriyor? Ve kaç ölçü insanlık yeryüzünden yıldızlara susmalarını söyleyebiliyor? Ruhum kulaklarımı, duymayayım diye kapatıyor; saçların senin arkandan konuşan yıldızlarla parlıyor.

Kendi adını, üzerine kendin iliştirmişsin güya.

Uyuyakalırım diye masallar açıyorum yanıbaşımda; lakin o masallar uyuyor. Uykum havaya açılmış ateşteki kuşlar gibi kaçışıyor.

Adın kalıyor.

Yazar: uykusuzbalinalar

Recreation of something long forgotten.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s